Hoeveel nummers bij een uitvaart, en in welke volgorde?

Waar de muziek valt

Het eerste nummer klinkt als iedereen zit, of terwijl de kist wordt binnengebracht. Het zet de toon voor de rest van de dienst. Tussen de sprekers door komen een of twee nummers waarbij niemand iets hoeft te zeggen. Het laatste nummer speelt als mensen opstaan en de zaal uitgaan.

Bij een crematie is er soms nog muziek bij het afscheid aan de kist, bij een begrafenis bij het graf. Hoeveel ruimte er is, hangt af van de zaal en de tijd, en dat weet de uitvaartverzorger. Reken op vijf nummers als alle momenten worden gebruikt, en op drie bij een korte dienst.

Waarom vijf

Op deze site kies je er vijf. Daarmee vul je een hele dienst, en toch moet je kiezen. Bij tien nummers wordt het al snel een verzameling waarin niets meer opvalt.

Is er minder tijd, dan kiezen de mensen die de uitvaart regelen uit jouw vijf. Dat is een stuk makkelijker dan beginnen met niets.

De volgorde

Een lijst van vijf werkt een beetje als een plaatkant: het eerste nummer opent, het laatste sluit af. Veel mensen zetten iets rustigs aan het begin en iets vrolijks of groots aan het eind, maar een vaste regel is er niet. Wil je dat iedereen met een glimlach naar buiten gaat, zet je vrolijkste plaat dan als laatste. Wil je meteen laten horen wie je bent, open dan juist met die plaat.

• Plek 1: het nummer waarmee de dienst begint en dat meteen iets over je zegt.
• Plek 2 en 3: nummers die horen bij mensen en tijden die belangrijk voor je waren.
• Plek 4: een nummer waarbij iedereen even stil is.
• Plek 5: het nummer waarmee iedereen naar buiten gaat.

Zie het als houvast. Op je lijst kun je de volgorde zo vaak omgooien als je wilt.

Het hele nummer of een stuk?

Vier minuten luisteren duurt in een stille zaal langer dan thuis op de bank, en dat mag. Wil je toch dat een nummer eerder stopt, of moet het die ene liveversie zijn, schrijf dat dan bij de plaat op je lijst. Dan hoeft niemand het straks te raden.